Zo kwam ik erachter zwanger te zijn

Nog nooit gedeeld! Ik typ dit met een lach van oor tot oor, want hoe geweldig mooi was dit moment wel niet. De grote ontdekking, lifechanging, met een overload aan hormonen, en het aanpassen van eigenlijk.. Ja, alles. Er groeide voor het eerst een kleine in mijn buik. Lees je mee?

Ik was nooit het type “Wat wil je later worden?” – “Moeder”. De wens er altijd al, maar ik had eerst een obstakel te overwinnen: mijzelf terugvinden. Eindeloze angst, dwang, en uiteindelijk de diagnose OCD gaat je echt niet in de koude kleren zitten. Na een heel intensief traject wist ik te dealen met mijn angsten, had ik geen medicatie meer nodig, en kon ik de wens eigenlijk pas toelaten. Dit klinkt misschien gek, maar ik wilde eerst zelf stabiel zijn. Wil je meer lezen over deze periode? Klik dan HIER.

Mijn eerste test, BAM! Hartstikke zwanger. Dat tweede streepje plopte er haast uit zo snel dat die op positief sprong. Intens gelukkig, en vol ongeloof. Verwachten deden wij het nog niet – Lees: ik had net een wijntje ingeschonken. Wist vrijwel zeker niet zwanger te zijn, en op aandringen van een heerlijk nieuwsgierige vriendin toch vervroegd de test gedaan. – En ja! Zwanger! Mijn god. Mijn. God.

Steef was net de deur uit. Het was immers helemaal niet de planning een test te doen. Volledig in shock hing ik aan de bel. Ik kan je vertellen dat het brengen van dit nieuws toch best een gekke gewaarwording is met tien derde-helft-hosselende-voetbal-mannen op de achtergrond. Goede timing wel. Met 100.000 twinkelingen in mijn ogen fluisterde ik dat er een mensje in mijn buik groeide. Verstaan hó maar natuurlijk. Waarom er dan überhaupt gefluisterd moet worden, no clue. Eenmaal buiten de kleedkamer, in boxershort, -10 °C, het gehossel op de achtergrond, bracht ik het meest bijzondere bericht ooit. Ik was zwanger. En weer lach ik van oor tot oor.

Eenmaal terug bij de mannen moest Steef zijn pokerface wel opzetten. Er kon immers nog van alles misgaan, en het voelde voor ons niet comfy het bericht al aan de grote klok te hangen zonder elkaar eerst stevig vastgepakt te hebben. Serieus, wat wordt dít onderschat. Ik wilde schreeuwen, echt waar. Van alle daken. Tot week elf heb ik mij kunnen inhouden.

Hoe wij het bekend gemaakt hebben aan onze naasten vind ik persoonlijk een leuk verhaal. Heerlijk cliché, maar daarmee niet minder bijzonder: cup cakes met allerlei eetbare babyproducten ter decoratie. Gewoon, lekker bij de koffie. Zo leek het. Wellicht had je erbij moeten zijn om dit ook leuk te vinden, maar ik lig echt in een scheur wanneer ik eraan denk. Ik kom aan met dé cup cakes. Mijn moeder neemt nog een slok koffie. Ik poep ondertussen alle kleuren, maar doe alle moeite dit niet te laten zien. En ja hoor. Hap, dat flesje op de cupcake wordt gewoon naar binnen geslobberd zoals een aardbei op een goedkope schnitt. Gewoon, hap, klaar, weg. Alsog het niets is. Tot het moment dat ik vroeg wat eten jullie nu? De sloomheid van eerder zette zich om in een strakke blik naar mij. “is het??” JA, MAM! PAP! IK BEN ZWANGER! ZWANGER! Hoe bijzonder. Een periode die wij afsloten, en een periode die wij begonnen. En dat in één.

Vandaag een hoog zoetsappigheidsniveau. Ik krijg er nog altijd een verliefd gevoel van, en hunker naar meer van dit gevoel. Gewoon is voor een dag. Geen negen maanden lang. Manman, wat een emotionele rollercoaster was het afgelopen drie jaar. Hoe was jullie kennismaking met het ouderschap? Ik ben benieuwd!

Misschien vind je dit ook leuk te lezen:

Join the List

Comments

  1. Wat leuk geschreven, werd er helemaal blij van om te lezen! 🙂 Bij mij was het een hele lange weg om zwanger te worden. Hormonen en alles. Vreselijke periode. Relatie ging uit na 7 jaar. En toen kwam ik de liefde van mijn leven tegen, was ik heeeeeel snel zwanger en de rest is geschiedenis! Haha, mijn leven heeft dus een BIG 180 gemaakt.

    Toen ik zwanger was van Jonas hadden we Tijmen een shirtje aangedaan met Grote Broer erop.
    Echt, mijn pokerface! En niemand die het zag! hahaah. Na een tijdje zag mijn schoonzusje het eindelijk! Mijn schoonvader zei zelf, wat staat er op je mooie tshirt. Grote broer. Verder niks. Hahaha ik moet er nog steeds zo om lachen. Bij mijn eigen moeder hield ik het 10 minuten vol en toen zei ik: wat staat er nou eigenlijk op Tijmen zijn shirt?! Haha! Heerlijke herinnering, ik zou het zo nog wel eens willen doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Error: Access Token is not valid or has expired. Feed will not update.
This error message is only visible to WordPress admins

There's an issue with the Instagram Access Token that you are using. Please obtain a new Access Token on the plugin's Settings page.
If you continue to have an issue with your Access Token then please see this FAQ for more information.

Latest from Instagram

Copyright © 2020 · Theme by 17th Avenue